Wieczorem czeszesz psa gęstym grzebieniem i zostaje w nim kilka czarnych ziarenek? Strząśnij je na wilgotną białą chusteczkę i odczekaj chwilę. Jeśli wokół nich rozleje się rdzawoczerwona plamka, to odchody pcheł ze strawioną krwią. Wtedy jaj i larw szukaj w legowisku, na kanapie i w dywanie, nie w sierści.
Test z chusteczką przy wieczornym czesaniu
Sama długo brałam te ziarenka za piasek przyniesiony ze spaceru, dopóki nie położyłam ich na mokrej chusteczce. Teraz robię ten test raz w tygodniu, przy zwykłym czesaniu. Na zdjęciu niżej widać wynik dodatni: czarne drobinki otoczone rdzawymi obwódkami na białym tle.

- Rozłóż białą kartkę i czesz psa nad nią gęstym grzebieniem.
- Nie pomijaj nasady ogona, grzbietu, brzucha i pachwin.
- Zsyp to, co zostało w grzebieniu i na kartce, na zwilżoną białą chusteczkę albo kawałek papieru.
- Odczekaj chwilę i patrz na brzegi ziarenek. Gdy papier wokół nich zabarwi się na rdzawoczerwono, masz przed sobą pchli brud.
Przy okazji wypatruj samego owada. Dorosła pchła ma od około 1,5–2 mm do 3–4 mm, jest rudobrązowa, błyszcząca i spłaszczona z boków, więc widać ją gołym okiem. Nie lata, tylko skacze. U psów i kotów w Polsce najczęściej spotyka się pchłę kocią (Ctenocephalides felis).
Dlaczego jaj trzeba szukać w legowisku, a nie na psie?
Na zwierzęciu żyją tylko dorosłe pchły. Jajo jest perłowobiałe, owalne, ma około 0,5 mm i jest śliskie, więc nie trzyma się sierści. Wypada tam, gdzie pies się kładzie: na posłanie, koc, kanapę albo ulubiony róg dywanu.
Samica może złożyć do około 40–50 jaj dziennie, a po 1–6 dniach wychodzą z nich larwy. To białawe, beznogie robaczki, które uciekają od światła i chowają się w dywanie, szparach podłogi i pod meblami. Jedzą przede wszystkim pchli brud, czyli te same czarne ziarenka, które sypią się z sierści. Tam, gdzie pies gubi pchli brud, larwy mają co jeść.
Potem larwa przędzie kokon o długości około 5 mm, oblepiony kurzem, i zamienia się w poczwarkę. Dorosła pchła potrafi siedzieć w nim nawet kilka miesięcy i wyjść dopiero wtedy, gdy wyczuje ciepło, drgania i dwutlenek węgla. Stąd biorą się pchły, które „wracają” po odpchleniu.
Co odkurzać i prać po dodatnim wyniku
- Legowisko, koce i wszystkie miejsca, gdzie pies śpi albo leży.
- Szwy i szczeliny kanapy.
- Dywany i wykładziny, razem z ich krawędziami.
- Przestrzeń pod meblami i szpary w podłodze.
- Samochód, jeśli pies nim jeździ.
Przy silnej inwazji odkurzam codziennie, a worek od razu wyrzucam w zawiązanej torbie. Koce, legowiska i pokrowce piorę z detergentem, najlepiej w co najmniej 60 °C, o ile tkanina to wytrzyma. W ogrzewanym mieszkaniu pchły rozwijają się przez cały rok, więc zimą też nie odpuszczam.
Kiedy test z chusteczką myli?
Wynik nie rozstrzyga sprawy w żadną stronę. Pies, który mocno się drapie, ma często na skórze krwawe strupki, a ich okruchy także barwią mokry papier na czerwono. Z kolei brak rdzawego śladu nie oznacza, że pcheł nie ma.
Gdy wynik budzi wątpliwości, szukam innych tropów: skaczącego owada w sierści, białawych robaczków albo zakurzonych kokonów w legowisku. Jeśli dalej nie mam pewności, pytam lekarza weterynarii.
Kiedy jechać do lecznicy
- Silny świąd i zaczerwieniona skóra mogą oznaczać alergiczne zapalenie skóry po ugryzieniu. Umów wizytę w najbliższych dniach.
- Silna inwazja pcheł u szczeniaka lub kociaka to sytuacja pilna. Jedź do lekarza weterynarii tego samego dnia.
Środek na pchły dobieram z lekarzem weterynarii, do gatunku i masy zwierzęcia. Odpchlam jednocześnie wszystkie zwierzęta w domu, także kota, który nie wychodzi na dwór. Sprzątanie robię w tym samym czasie, bo samo leczenie psa bez porządku w legowisku nie przerywa cyklu.